Vandaag hadden we bezoek van twee heren die een rondritje aan het maken waren met hun twee tractoren uit 1967. Samen genoten ze van een lekker kopje koffie.
Ook zat een echtpaar op het terras, die een ritje op de fiets aan het maken waren. Natuurlijk kwam het gesprek op de twee tractoren, zeker omdat in het weiland voor het terras een grote moderne machine bezig was om grote balen hooi in plastic te verpakken.

Het echtpaar zat alles even aan te kijken. Ik raakte in gesprek met hen en natuurlijk ging het over de tractoren. De man vond de moderne tractoren en machines eigenlijk helemaal niets, maar ook de twee die voor het terras geparkeerd stonden konden hem niet echt bekoren. Hij was opgegroeid op de boerderij en had altijd met paarden gewerkt. Met paarden kun je praten, met een tractor niet.

Ze kwamen op de fiets, zonder elektrische ondersteuning, vanuit Hernen gefietst. Ze gingen nog even door naar Megen en dan aan de noordkant van de Maas weer terug op huis aan. Dat vonden ze een leuk rondje. Op mijn vraag waarom ze nog een traditionele fiets hadden zei hij: ‘Die elektrische dingen zijn alleen voor oude mensen.’ De man is 90, zijn vrouw 88 en na hun stop fietsten ze weer vlot de dijkstoep omhoog.

Ouderdom is een rekbaar begrip.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.